Een jaar later

Lieve, lieve mensen,

Mijn jaar als Nederlands Kampioen Poetry Slam was fantastisch, overrompelend, en hectisch. En zo is er ook al weer bijna een jaar voorbij sinds mijn vorige bericht. Op de website althans, want in de tussentijd heb ik jullie gelukkig vaker gezien dan ooit, van Amsterdam tot Tricht en van Tilburg tot Parijs. Nog regelmatig word ik overweldigd door een gevoel van dankbaarheid, voor de aandacht, contacten en waardering die ik mag ontvangen. Het is ook een leerzame periode geweest: nog beter schrijven, nog beter voordragen, grenzen bewaken, onderhandelen, interviews geven, en ga zo nog maar even door. En dan ondertussen ook nog ‘even’ met de trein naar Hong Kong… Het moge duidelijk zijn: ik zal 2015 niet snel, of zeg maar gerust nooit, vergeten.

Tegelijkertijd geldt: nieuw jaar, nieuwe avonturen! De komende dagen staat de poëzie weer volop in de schijnwerpers, en daar mag ik ook graag een bijdrage aan leveren. Op gedichtendag (donderdag 28 januari) ben ik kort te horen in het programma Nieuws & Co (Radio1, omstreeks 17:20). De dag daarna, vrijdag, is op Nederland 1 te zien hoe Utrechtse voorbijgangers op straat reageren op mijn gedichten… (Hallo Nederland, NPO1, 16:40). ’s Avonds wordt in Tivoli Vredenburg (Utrecht) mijn opvolger als Kampioen gekozen, in wat opnieuw een fantastische finale belooft te worden (tickets). De dagen dáárna, zaterdag en zondag 30/31 januari, treed ik op diverse plekken in Delft op tijdens het festival Dichter bij de Bar (Facebook).

En daarna? Dat zal de tijd leren. In ieder geval hoop ik jullie ook in 2016 weer veel te mogen zien en ontmoeten. En wie weet wat voor spannende nieuwe projecten er tot wasdom komen..Bij groot nieuws zal ik deze slapende website zeker wakkerschudden. Voel je vrij om je te abonneren via de knop links om op de hoogte gehouden te worden van nieuwe berichten. Wil je graag reageren, een vraag stellen, of mij boeken als dichter of spreker: stuur dan vooral een bericht via de contactpagina!

Tot snel, dank, en alle goeds,

Daan

Het NK Poetry Slam en ander nieuws

Op 14 januari deed ik, namens Delft, in Utrecht mee aan de halve finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam. Een prachtige avond, ook al omdat ik als juryfavoriet (en latere battlewinnaar) een plek wist te bemachtigen in de finale. Die vindt aanstaande vrijdag plaats (30 januari), in Tivoli Vredenburg. Voor meer info en kaartverkoop kun je terecht op deze pagina. Het belooft een waar spektakel te worden! :)

In het kader van de finale heb ik afgelopen week twee interviews gegeven. Het verslag van het fijne gesprek met Len Koolen van www.cultuurbewust.nl staat hier. Ik had ook de eer om mee te werken aan een reportage van Maarten Westerveen voor VPRO’s Nooit meer slapen. Die wordt morgenavond (ergens tussen 1u en 2u) uitgezonden op Radio 1, en verschijnt daarna online (link volgt).

En tot slot voorlopig: naast de NK-finale aanstaande vrijdag, treed ik nog twee keer op deze week. Woensdagavond doe ik in de Utrechtse Bastaard mee aan de Bellum Poetica-slam, donderdag is het de beurt aan de finale van de Boxtelse wedstrijd DichtSlamRap, in café Le Temps Perdu. Ik zie uit naar een prachtige poëzieweek, en hoop jullie bij een of meerdere van deze gelegenheden te treffen!

Een kleine week geleden

De lieve mensen van de Sunday Assembly Utrecht (http://utrecht.sundayassembly.com/) benaderden me met de vraag of ik een gedicht wilde voordragen voor de bijeenkomst van november 2014. Het thema was ‘kantelen’ (als in draaien, niet als in kastelen, helaas). Ik schreef het volgende:

 

Een kleine week geleden

 

had ik mijn shirt al aangetrokken
maar bedacht ik me,
zodat alles tegelijkertijd
anders en hetzelfde werd.

De voorzienigheid is een
dienstregeling. Er zijn aanwijzingen,
natuurlijk, maar je weet nooit of
ze echt bestaat.

Bus 5 komt over twaalf minuten.
Ren naar de Biltstraat – net vertrokken –
naar de schouwburg – zes minuten –
trek een sprint tot bij het Neude –
bus 5 over één minuut.

Vallen is niets meer dan leren
staan op een andere as.

In de stiltecoupé kun je alleen maar naar elkaar
kijken. Ik zeg je niet dat mij dat leuk lijkt.

De Nieuwezijds Voorburgwal is er
voor mensen die graag onbedoeld
via een andere route dezelfde bestemming bereiken.

Je hebt altijd of bier, of je handen vrij om te klappen.
Als iemand aan je haar zit, vergeet je om te klappen.

Ik heb normaal eigenlijk nooit bastognes in huis.

We spelen Tetris op de bank,
herschikken ons zo nu en dan
maar verdwijnen niet, houden
geen punten bij. Als je kust
is alles het enige wat je ziet.

Soms is huppelen het verschil
tussen toeval en bedoeling.

Een koepel is niets minder dan een
omgekeerde kuil. Neem je knikkers mee.
Er staat iets op het spel.

Ararat

we hadden appelflappen
zelfs beignets meegenomen
en van elk soort dier een paar
of meer. de meesten hadden zo hun
twijfels – wat is nu een vloed precies? –
maar het is gelukt. vrouw of man
maakte ons niet uit, maar omdat
de toekomst nog wel een poos kon
duren, leek het goed het vast
te hebben over kleintjes.
wie wilde graag? wie zeker niet? er mochten
zeven pinguïns mee. ik voelde druppels
op mijn arm, en probeerde niet te denken
dat het nu wel druk zou zijn. onze matras stond
ik graag af, en ik rolde een handdoek op
tot kussen. je stond in de deur als een vraagteken
waarvan de punt al was verdronken.
of er van onze soort niet ook
nog eentje paste, soms.

vol

van alle manieren om te zeggen
dat het eten goed gesmaakt had,
ben jij het meeste waar.
mijn glas is half vol, maar je rust pas
als ons van de tafel druipt. het
is de afdronk die het doet.
hoe ik vanavond in mijn bed
je berichtjes na zal lezen.
en nog eens. een derde maal.
zo dronken heb je mij.
van alle smaken die het slapen goed
gezegd had, ben jij het meeste rust.

half

op dagen als deze
waarop je haast
zou hopen dat de zon
eindelijk doorpakt
bakstenen aanbrandt
onze angst in as legt
richt je je pijlen op het
licht en je bouwt een toren
om haar plaats in te
nemen maar er ging iets mis
je had de afstand onderschat
nu sta je op de uitkijk
is het warmer nog
je had evengoed een
tempel kunnen bouwen